Λοιπόν. Να το πούμε όπως είναι.
Η παρουσία του Νικηφόρου Βυθούλκα στο Romeo, με την σούπερ ακομπλεξάριστη Κατερίνα Λιόλιου, δεν είναι «μια εμφάνιση».
Είναι παρουσία που ακούγεται — που συζητιέται — που γράφει».
Παρουσία που πιάνει στόχο και κερδίζει το στοίχημα.
Τα λέει το κοινό.
Το κοινό που πλέον είναι πιο απαιτητικό από ποτέ
και δεν «μασάει» από κροτίδες, βεγγαλικά και δυναμιτάκια.
Θέλει ουσία. Θέλει φωνή. Θέλει παρουσία.
Και σε αυτά — ο Νικηφόρος τους τα δίνει όλα.
Αυτό το κοινό — το απαιτητικό, το ξύπνιο, το αληθινό —
τον ακολουθεί.
Τον στηρίζει.
Και το κάνει γιατί ξέρει τι βλέπει και τι ακούει.
Και πάμε στο κερασάκι:
Τον ντύνει στα λουλούδια.
Και όχι, δεν είναι «έτυχε».
Πέτυχε.
Η συνεργασία Νικηφόρου – Romeo
ήρθε και κούμπωσε όπως έπρεπε.
Και φαίνεται.
