Ήξεραν πού θα πάει.
Ήξεραν πού θα μείνει.
Ήξεραν πότε θα βγει να πάρει αέρα.
Δεν του άφησαν περιθώριο.
Ο Γιάννης Λάλας, ο αποκαλούμενος «μποντι μπίλντερ» της αθηναϊκής νύχτας,
βρέθηκε νεκρός στη βεράντα του σαλέ Aelia, στην Αράχωβα.
Δεκαπέντε σφαίρες τον βρήκαν στο σώμα.
Καμία δεν ήταν τυχαία.
Ήταν εκεί με τη σύντροφό του και δυο φιλικά ζευγάρια.
Χαλαρός. Με σορτσάκι.
Εκτός της θωρακισμένης Μερσεντές του — αυτή τη φορά δεν υπήρχε διαφυγή.
Οι εκτελεστές πλησίασαν σιωπηλοί, αποφασισμένοι, ψυχροί.
Τον βρήκαν στο ανοιχτό.
Πυρ.
Δεύτερη ευκαιρία δεν υπήρχε.
Η γυναίκα του ούρλιαξε στο τηλέφωνο της Άμεσης Δράσης: «Σκότωσαν τον Γιάννη!»
Λίγο πιο πέρα, ένα αυτοκίνητο είχε μετατραπεί σε παρανάλωμα του πυρός.
Το όχημα διαφυγής; Καμένο, στάχτη, χωρίς ίχνη. Σαν να είχε εξαφανιστεί στον αέρα, αφήνοντας μόνο τον καπνό και την αίσθηση ότι κάτι μεγάλο και επικίνδυνο μόλις είχε συμβεί.
Η Αστυνομία χτενίζει την περιοχή,
παίρνει καταθέσεις, ελέγχει κινητά, ψάχνει κάμερες.
Οι κάλυκες στάλθηκαν στα εγκληματολογικά —
όμως οι γνώστες της πιάτσας λένε:
«Το όπλο είναι καινούργιο. Οι τύποι είναι επαγγελματίες.»
Η νύχτα, που δεν ηρεμεί ποτέ,
ξαναμπαίνει σε καθεστώς τρόμου.
Και όσοι καταλαβαίνουν τη γλώσσα της,
ξέρουν καλά τι σημαίνει αυτό:
όταν ανοίγει κύκλος αίματος,
κανείς δεν ξέρει ποιος θα είναι ο επόμενος.
