Στη χθεσινή συνεδρίαση του δημοτικού συμβουλίου της Πάτρας, αποφασίστηκε κατά πλειοψηφία η κατεδάφιση του πρώην κτιρίου Υπηρεσιών του Λιμένα Πατρών — ένα κτίριο εγκαταλελειμμένο, επικίνδυνο και ετοιμόρροπο που… έπρεπε να είχε γκρεμιστεί προ πολλού.
Ο αντιδήμαρχος Έργων, Παναγιώτης Μελάς, επικαλέστηκε τη μελέτη του καθηγητή Χάρη Αποστολόπουλου, η οποία επιβεβαιώνει ότι το κτίριο φέρει μη αναστρέψιμες βλάβες και αποτελεί «δυνητικό κίνδυνο για τη δημόσια ασφάλεια». Ο δήμαρχος Κώστας Πελετίδης, μιλώντας με δραματικούς τόνους, δεν έκρυψε τη φρίκη του: «Είναι μια βόμβα έτοιμη να εκραγεί. Εμείς θα το γκρεμίσουμε. Όσοι θέλουν να κρατήσουμε το ερείπιο, να πάρουν την ευθύνη».
Και εδώ βρίσκεται το σημείο που… δεν υπάρχει λόγος για μπράβο: αυτό που αποφασίστηκε χθες, ήταν το αυτονόητο. Ένα ετοιμόρροπο κτίριο, στο κέντρο της πόλης, που θέτει σε κίνδυνο ανθρώπινες ζωές, δεν θα έπρεπε να στέκεται ούτε μία ημέρα παραπάνω.
Φυσικά, στην Πάτρα όλα γίνονται με καθυστέρηση. Οι παρατάξεις της αντιπολίτευσης ζήτησαν αναβολή της συζήτησης επικαλούμενες νέα δεδομένα και την ημερίδα των αρχιτεκτόνων, ενώ η «Λαϊκή Συσπείρωση» ψήφισε υπέρ της κατεδάφισης και οι υπόλοιποι έβαλαν λευκό.
Ο κ. Σβόλης επισήμανε σωστά ότι για να ληφθεί απόφαση χρειάζονται τρία δεδομένα: η επικινδυνότητα του κτιρίου, η μελέτη στατικής επάρκειας και το κόστος επισκευής — όλα γνωστά εδώ και χρόνια. Η καθυστέρηση λοιπόν δεν έχει δικαιολογίες.
Στο τέλος, αυτό που μένει είναι ότι η Πάτρα γλίτωσε από ένα ερείπιο-βόμβα, αλλά η αίσθηση παραμένει: το αυτονόητο έγινε… με καθυστέρηση.
