Τον Θέμη δεν τον γνώρισα, δεν τον πρόλαβα. Τον έχω ακουστά από τις ιστορίες, που μου έχουν πει, που έχω διαβάσει. Αυτό που δεν θέλει ερώτημα, ήταν πως τότε η νύχτα είχε μπέσα. Ήταν πολύ καλύτερη απο τι είναι σήμερα. Ξεκάθαρα!
Λοιπόν, πέρασαν 25 χρόνια από το βράδυ που γάζωσαν με 60 σφαίρες στον Σχινιά τον «βασιλιά της Παραλιακής».
Και ο βετεράνος δημοσιογράφος Ανδρέας Κουβελογιάννης , ο ιδρυτής του ”Αθηναϊκές Νύχτες ” από την στήλη του, που σήμερα υπάρχει μόνο στο faebook, τον θυμήθηκε :
Θ Ε Μ Η Σ Κ Α ΛΑ Π Ο Θ Α Ρ Α Κ Ο Σ …
ΕΝΑΣ ΦΙΛΟΣ ΠΟΥ ΧΑΘΗΚΕ -ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ – ΠΡΙΝ 25 ΧΡΟΝΙΑ
ΕΧΟΥΝ ΕΙΠΩΘΕΙ ΚΙ ΕΧΟΥΝ ΓΡΑΦΤΕΙ ΠΟΛΛΑ…
Πάντα έτσι γίνεται…
Είμαστε δέκα Ελληνες κι έχουμε … έντεκα ΓΝΏΜΕΣ ,,,
Τον γνώρισα – και τα χρόνια που πλανιόμουν μέσα στη νύχτα – γίναμε και μείναμε φίλοι,,,
ΗΤΑΝ ένας γνήσιος ΜΑΝΙΑΤΗΣ.
ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΕ από τις ΑΔΙΚΙΕΣ και ποτέ δεν ενίσχυσε ΑΔΙΚΙΕΣ…
ΙΣΩΣ και αυτό ήταν το πρόβλημα για την τότε νύχτα,, που σήμερα – τέτοια μέρα – δεν είναι εδώ…
ΕΚΤΙΜΩ, αγαπώ και σέβομαι τους ανθρώπους που γνωρίζω απ’ όσα ΑΝΤΙΛΑΜΒΆΝΟΜΑΙ ΕΓΏ, και όχι από όσα ακούω …
Είχε τον κώδικα των σωστών λιγομίλητων Μανιατών και ήξερε τέσσερεις λέξεις στις επαφές και δραστηριότητες του..
ΝΑΙ-ΟΧΙ-ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ και ΣΥΓΝΩΜΗ….
Αυτά γνωρίζω, αυτά πιστεύω και αυτά γράφω – ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ ΠΟΥ ΕΦΥΓΕ – και τον θυμάμαι με αγάπη.
