Στα τέλη των ’90s, η νύχτα είχε τους δικούς της αριθμούς. Και οι αριθμοί δεν γράφονταν σε ευρώ, αλλά σε δραχμές και σε μεγάλες συμφωνίες πίσω από κλειστές πόρτες.
Ο Σάκης Ρουβάς ήταν ήδη καυτό όνομα. Μετά τη σεζόν στο ΧΑΟΣ δίπλα στην Άννα Βίσση, η αγορά τον είχε βάλει για τα καλά στο στόχαστρο. Το Διογένης Palace ήθελε να τον εντάξει στο πρόγραμμά του για τον χειμώνα του 1997-98, στο πλευρό της Καίτης Γαρμπή.
Η προσφορά ήταν 100 εκατομμύρια δραχμές για τη σεζόν.
Για πολλούς, το ποσό θα έφτανε και θα περίσσευε. Για τον Ρουβά, όμως, δεν έφτανε.
Σύμφωνα με δημοσιεύματα της εποχής, ο τραγουδιστής ζητούσε ένα εκατομμύριο δραχμές ανά εμφάνιση. Μια απαίτηση που, με τα δεδομένα της νυχτερινής Αθήνας τότε, οδηγούσε σε συνολικό ποσό πάνω από 120 εκατομμύρια δραχμές για μια γεμάτη σεζόν.
Και εδώ είναι το ζουμί: τα μαγαζιά δεν λειτουργούσαν όπως σήμερα. Η χειμερινή σεζόν ξεκινούσε Οκτώβριο ή Νοέμβριο και έφτανε ως λίγο πριν το Πάσχα, με τέσσερις και συχνά πέντε βραδιές την εβδομάδα. Η πίστα ήταν κανονική δουλειά, με γεμάτο πρόγραμμα και τεράστια φθορά.
Ο Ρουβάς, στα πρώτα αλλά πολύ δυνατά του χρόνια, κοστολόγησε το όνομά του με τρόπο που έδειχνε ότι δεν έβλεπε μόνο την επόμενη συμφωνία. Έβλεπε τη θέση του στο παιχνίδι της νύχτας.
Η συνεργασία με την Καίτη Γαρμπή τελικά δεν έγινε. Ο Διογένης Palace προχώρησε με τον Αντώνη Ρέμο στην κορυφή του σχήματος, σε μια εποχή που η αθηναϊκή διασκέδαση άλλαζε πρόσωπα, μαγαζιά και ισορροπίες.
Το 1997, πάντως, ο Σάκης είχε ήδη δείξει κάτι που θα τον ακολουθούσε σε όλη τη διαδρομή του: δεν πήγαινε απλώς να τραγουδήσει. Πήγαινε για να πρωταγωνιστήσει.
TSIPAS BLOG – ΓΙΑ ΝΑ ΞΕΡΕΤΕ
